Ayni Hasret, ayni Sevda, düsürdü bizi bu parmaklik lidama...
Benim payima gitmek düstü...
SimsIkI sarilip ayrilmak istedim oysa, hafifce tökezledi sonra toparladi kendini...
"Kime ne dedik DOSTUM, unutma biz hakliydik, gitmez elbet bu dünya böyle, yaratan elbet çikacak yarattigina sahip, bu hastalik yer bitirir Beni, tez elden alirsin Ölüm haberimi..."
Daha fazla konusamadi, bir çift yas oldu gözlerinde nehir, gürledi gök yüzü yeserdii bir anda bütün kurak topraklar...
Daha alistiramamistim kendimi disarlara, yine sözünü tuttu Kekom...
Esini aramislar "islemlerinizi yapin, gelin Ölünüzü alin" diye...
Bir sayilirki alemde düstüm yollara, tasimiyor bir türlü romatizmali bacaklarim, alismamis yüregimiz DOST Ölümlerine...
Küçülmüs buldum dev ADAMI yataginda, düsmüs kahkülü anlina...
Yüzünde hos bir gülümseme, bitti artik sancili günler Kekom, bir satir haber düsmicekler Ölümüne...
Eyildim sarildim boynuna, biliyorum buradasin Ölümüne rahmet okumicam, yakismadi sana Ölüm...
Söz yasatacam BENDEKI SENI, duracam genç çocuklarla halaya, cirit kosturacam, Sevdalanacam hayata iki kisilik, ayni kahvede ayni taburede, senede birde osla çay yudumlicam gözlerimle...
Yakismadi Ölüm sana Kekom yakismadi, rahmet okumicam sana, bu yüzden iyi geceler demekten baska bir sey düsmüyor bana, düsmüyor...